Wie niet meer in staat is om te werken bij de vaste werkgever omwille van medische redenen, kan vandaag wel een nieuwe job starten binnen een flexi-statuut naast de ziekte-uitkering. Volgens cd&v is dat onlogisch en draagt het niet bij de duurzame re-integratie tot de arbeidsmarkt. En laat dat nu net zijn waar alle langdurig zieken in dit land nood aan hebben.
Vandaag laat het systeem toe dat je kan flexi-jobben, ook al zit je op een ziekte-uitkering. Dagen waarop men een uitkering wegens arbeidsongeschiktheid of invaliditeit krijgt, zijn gelijkgesteld met gewerkte dagen om na te gaan of men voldoet aan de 4/5e tewerkstellingsvoorwaarde om te mogen flexi-jobben. Wanneer iemand met een ziekte-uitkering opnieuw wil werken, bekijkt de adviserend arts van het ziekenfonds of dat medisch mogelijk is. De adviserend arts kijkt daarbij niet naar het soort contract.
Uitkering op maandag, bakker op zondag
Cd&v wil dat systeem nu op de schop en dient een voorstel in waardoor een flexi-job niet langer combineerbaar is met een ziekte-uitkering. Het opzet is tweeledig: duurzame re-integratie naar de arbeidsmarkt stimuleren en misbruiken tegengaan. “Stel dat een collega binnen een kleine KMO al maanden afwezig is wegens ziekte. In die organisatie is het alle hens aan dek om de afwezigheid op te vangen en zit het water tot aan de lippen van heel het team. Om dan te zien dat de zieke collega in kwestie op zondag brood staat te verkopen in de bakker, dat wringt toch wel bij die mensen die de afwezigheid moeten opvangen”, aldus initiatiefneemster en experte Werk Nathalie Muylle. “Bovendien zijn er mensen die blijven hangen in hun uitkering en gewoonweg niet gemotiveerd worden om vast werk te zoeken. We zien vandaag mensen die 80% op invaliditeit worden gezet en 20% op flexi. In deze situatie behoudt men 100% van de uitkering met daarbovenop de flexi-job die onbelast is. Waarom zou men weer meer aan de slag gaan? De mogelijkheid om fiscaal voordelig te flexi-jobben en bij te verdienen bovenop de uitkering, werkt allesbehalve motiverend”, zegt Muylle. Volgens het Kamerlid zijn er betere manieren om langdurig werklozen naar de arbeidsmarkt te begeleiden, zoals de gedeeltelijke werkhervatting, al dan niet met aangepast werk.
Duurzaam
Maar het belangrijkste punt volgens Muylle is de duurzame re-integratie naar de arbeidsmarkt. “We zien in het verhaal van de langdurig zieken dat die duurzame tewerkstelling een heel groot pijnpunt blijft. Een flexi toelaten draagt daar absoluut niet toe bij. Integendeel: een flexi-job is vaak vluchtig en tijdelijk, zonder doorstroomperspectief. Het is bedoeling om te zien wat zieken wél nog kunnen en hen eventueel progressief weer duurzaam aan de slag laten gaan”, aldus Muylle (cd&v).
Concreet maakt cd&v een duidelijk onderscheid: wie al vóór zijn ziekte een flexi-job uitoefende, kan dat beperkt blijven doen, maar mag het aantal uren niet verhogen. Wie pas tijdens zijn arbeidsongeschiktheid of invaliditeit wil starten met een flexi-job, zal dat niet langer kunnen. Die voorwaarden zijn niet uit de lucht gegrepen, maar worden ook gehanteerd voor de huidige regeling voor de combinatie van een flexi-job met een verlofstelsel zoals ouderschapsverlof. Bovendien is het zo dat een arts altijd zal moeten oordelen of iemand terug aan het werk kan, en op welke manier.
Momenteel combineren in ons land iets meer dan 1.300 mensen een ziekte-of werkloosheidsuitkering met een flexi-job. “Dit aantal zal enkel toenemen. Zeker nu deze regering de flexijobs binnenkort uitbreidt naar alle sectoren, dreigt het hek van de dam te gaan”, aldus Muylle. “Flexi-jobben is voor cd&v een belangrijk instrument in een flexibel arbeidsmarktbeleid, maar niet bij ziekte. Wie langdurig ziek is moeten we opnieuw re-integreren op een duurzame manier”, besluit ze.
